keepster gezocht

Leuk en prettig leesbaar boek voor sportieve meiden. 

Yes, het tweede deel van Het meidenteam is er! Nu kom ik eindelijk te weten wie de geheimzinnige jongen is die steeds langs de lijn stond te kijken in het vorige deel. Het boek leest weer net zo prettig als deel een en je zit zo in het verhaal, maar ik zal eerst vertellen waar het boek over gaat.

Het eerste hoofdstuk begint met de verrassende titel “breien en een theekransje”, maar gaat toch echt over voetbal. Het team van FC Daalbergen speelt die dag een uitwedstrijd en na een tijdje staan ze voor met 0-2. Maaikes trouwe fan, haar opa, staat zoals altijd langs de lijn te kijken naar de wedstrijd. In de tweede helft komt keepster Amy nogal ongelukkig ten val waarbij ze haar enkel blesseert. Voorlopig kan ze het keepen wel vergeten en het meidenteam heeft geen reservekeepster. Dorien lijkt een prima vervangster, maar zij is de spits van het team en haar kunnen ze natuurlijk niet missen. Eén van de overige meiden zal voorlopig in het doel moeten staan, maar wie?

Trainster Rosalie vertelt dat ze samen gaat wonen met haar Russische vriendin Irina, en dat ze een soort verlovingsfeestje willen geven om dit te vieren. De meiden juichen enthousiast, behalve Maaike en Emel. Zij weten niet zeker of ze wel naar het feestje mogen gaan van hun ouders, die strenggelovig zijn. Natuurlijk willen ze er graag heen, maar hoe krijgen ze dat voor elkaar?  Ook de mysterieuze jongen komt weer langs. Zijn aandacht lijkt uit te gaan naar een paar meiden in het bijzonder. Wat zou hij toch willen? Dat blijkt toch iets heel anders te zijn dan ik had verwacht.

Zoals je ziet gaat het boek over veel meer dan alleen voetbal. Het is een interessant verhaal met diverse verhaallijnen die nooit verwarrend worden. Alhoewel het boek natuurlijk over een heel voetbalteam gaat, inclusief trainer en familieleden, raak je nergens de draad kwijt. Het overzicht van alle speelsters aan het begin van het boek is erg handig, en het is leuk dat je meteen aan het begin kennis met ze maakt.

Het leuke van deel twee is dat het hier en daar terugblikt naar het eerste deel, maar je kan het boek prima lezen wanneer je deel een niet hebt gelezen. Ik denk echter dat je, net als ik, fan zult worden van het meidenteam. Het is Tiny Fisscher en Pieter Feller wederom gelukt een boek te schrijven dat gewoon ontzettend prettig leest. Bovendien weten ze allerlei actuele thema’s op zeer luchtige wijze in het boek te verwerken. Dat maakt het boek niet alleen een plezier om te lezen, maar je leert er ook nog van. Ik kijk al weer uit naar deel drie!