Zoeken

Corine Gorter

Dicht Kunst

Ik toon …. de Zaanstreek

Er is nog meer leuk nieuws:

Op zondag 18 juni zal ik een gedicht voordragen in de bibliotheek van Zaandam! Samen met meerdere dichters en verhalenvertellers, georganiseerd door o.a. Giovanni Masetti.

Ik denk dat ik de paarse minion mee ga nemen als mascotte en wie weet trek ik ook wel zo’n gezicht. Je weet maar nooit …. 😉

dichters en verhalenvertellers
Foto van Giovanni Masetti

Het meidenteam: Keepster gezocht.

keepster gezocht

Leuk en prettig leesbaar boek voor sportieve meiden. 

Yes, het tweede deel van Het meidenteam is er! Nu kom ik eindelijk te weten wie de geheimzinnige jongen is die steeds langs de lijn stond te kijken in het vorige deel. Het boek leest weer net zo prettig als deel een en je zit zo in het verhaal, maar ik zal eerst vertellen waar het boek over gaat. Doorgaan met het lezen van “Het meidenteam: Keepster gezocht.”

Waarom de verkeersveiligheid van fietsers me wat kan schelen

Ik weet het nog heel goed. Het is een gebeurtenis in mijn leven die ik niet snel zal vergeten. Drunen, augustus 1992, een nazomeravond. Ik fietste naar huis na gewerkt te hebben in de plaatselijke supermarkt. Het was een baantje om wat bij te verdienen als student. Er werd altijd geborreld na het werk en ik wachtte dan tot collega’s uitgeborreld waren en dan fietsten we gezamenlijk naar huis. Waarom ik uitgerekend die avond besloot om alleen te vertrekken, is me nog altijd een raadsel. Doorgaan met het lezen van “Waarom de verkeersveiligheid van fietsers me wat kan schelen”

Een week lang vloeibare broccoli en boerenkool

Wanneer ik een recensie schrijf over een receptenboek, probeer ik natuurlijk een flink aantal recepten uit, anders zou ik er nooit een goed verslag over kunnen schrijven. Dit keer moest ik zelf echter zo lachen om mijn eigen gestuntel dat ik besloten heb er een blog aan te wijden. Het boek heet “Smoothies en juices” en is geschreven door Deliciously Ella. Nu neem ik aan dat dat niet haar echte naam is, maar het klinkt leuk. Doorgaan met het lezen van “Een week lang vloeibare broccoli en boerenkool”

Gedicht: witte jas

Sommige mensen worden een beetje kriegel van mijn ellendige gedichten. Speciaal voor hen schreef ik er nog één. *grijns*

 

Witte jas.

Om uit mijn ellende te ontsnappen

schreeuw ik een raam

schreeuw ik een deur

schreeuw ik een uitweg

 

Maar in plaats van luisteren

geeft hij me pillen

en sluit me op.

 

Tot ik braaf doe

wat de witte jas me zegt.

Mijn weg uit de hel

is een leugen.

lange gang

Gedicht: Wist ik veel.

“Voor sommige kinderen is

het leven de hel,” zei ze.

Haar stem sloeg over

tot-ie brak.

Snel liep ze weg

met glanzende ogen.

Liet mij achter

met een brok

in mijn keel.

Vertwijfeld.

Wist ik veel.

 

“Voor sommige kinderen is

het nergens veilig,” had ze gezegd.

Ik had gestaan

en geluisterd.

Als een zoutpilaar.

Als een laffe lul.

Met mijn vrolijke jeugd.

Ik wist niet

wat te zeggen.

Dus knikte ik maar.

Wist ik veel.

 

“Bont en blauw slaat hij me,”

had ze uitgespuugd.

Haar woorden vraten een gat

in het trottoir.

Bevroren was ik, tot het bot.

Als een konijn stond ik,

met wijd opengesperde ogen starend

in de lichten van de koplampen.

Laat haar stoppen,

was al wat ik kon denken.

Wist ik veel.

 

“Help me dan toch,”

zo had haar hart gefluisterd.

Maar wat kon ik doen?

Behalve luisteren

aanhoren

knikken

bevriezen

er nog eens aan denken

en nog eens

terwijl ik verder ging.

Wist ik veel.

 morguefile137089985957gum

Gedicht voor Poetry Slam 2017

Het leven stelt me vragen,

waar ik het antwoord niet op weet.

Het blijft dan aan me knagen,

opdat ik niet vergeet.

 

De straten waren stil en nat,

er had een storm gewoed.

Zo één die snel is als een rat

en in je dromen wroet.

 

Ik stond daar en keek om me heen.

Zelfs de zon had me verlaten.

Bang, gebroken en alleen.

Ik begon de slaap te haten.

 

De wind woei kil die dagen,

de nachten koud en lang.

Soms komt het terug bij vlagen,

Warmte waarnaar ik zo verlang.

 

daisies

Zaanse Poetry Slam

Ik en mijn impulsieve acties ook altijd …..

heb ik me zomaar opgegeven voor een Poetry Slam. Dat betekent dat je elkaar om de oren moet slaan met je dichtregels. “Gewoon” je gedicht voordragen leek mij al eng genoeg, eigenlijk. Nou ja, komende zaterdag ben ik er dus bij: zaanse-poetryslam16179035_860947457381295_45191853515202534_o

Eeuwige roem op een vulliswagen, een heel jaar lang

Kunst op Zaanse gemeentewagens

Dit was een leuke week. Ik was één van de winnaars van de wedstrijd die Gea Zwart in samenwerking met de gemeente Zaanstad organiseerde in het kader van de Poëzieweek. Mijn winnende dichtregel kwam op een vuilniswagen terecht en zal een jaar lang rondrijden door de Zaanstreek. vuilniswagen met poëzie Doorgaan met het lezen van “Eeuwige roem op een vulliswagen, een heel jaar lang”

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑