Zoeken

Corine Gorter

Dicht Kunst

Categorie

spiritualiteit

Wat mediteren betekent voor mij:

stilte

Deze mooie quote vond ik op het wereldwijde web en sprak me erg aan!

Advertenties

Mooi stukje tekst uit Een Cursus in Wonderen

Gewoon, omdat ik dit zo’n mooi stukje tekst vind, uit het Werkboek van Een Cursus in Wonderen:

There is a light in you the world can not perceive. And with its eyes you will not see this light, for you are blinded by the world. Yet you have eyes to see it. It is there for you to look upon. It was not placed in you to be kept hidden from your sight. This light is a reflection of the thought we practice now. Continue reading “Mooi stukje tekst uit Een Cursus in Wonderen”

Als ik nee zeg, voel ik me (nog steeds) schuldig

Het heeft geen drol geholpen. Het boek, bedoel ik, met de titel “Als ik nee zeg, voel ik me schuldig”. Ik vind het nog altijd vreselijk moeilijk om het woord “nee” uit te spreken wanneer iemand me iets vraagt. Zelfs mijn oudste zei het laatst spontaan “Mam, jij moet echt nee leren zeggen”. En ze heeft nog gelijk ook. Continue reading “Als ik nee zeg, voel ik me (nog steeds) schuldig”

Je moet je eigen weg gaan

Je kan ook niet veel anders dan je eigen weg bewandelen. Maar soms kan je wel een tijdlang op de verkeerde weg zitten doordat je teveel naar anderen luistert. Maak je jezelf afhankelijk van anderen omdat je denkt dat zij het vast beter weten. Of je maakt je afhankelijk van de ander omdat je de aandacht prettig vindt en het fijn vindt dat iemand voor je zorgt. Continue reading “Je moet je eigen weg gaan”

Woorden vinden waar geen woorden zijn

Waarom ik bijna nooit over dergelijke onderwerpen schrijf? Ik weet het weer. Het valt niet onder woorden te brengen, dat is het probleem. Om het zodanig neer te schrijven dat het ook nog begrepen wordt, is haast niet te doen. Misschien moet dat ook niet het doel zijn. Ik weet dat er iets in jou is dat het wel begrijpt, maar dat iets zit misschien heel diep verscholen. Continue reading “Woorden vinden waar geen woorden zijn”

Ik weet helemaal niets

Dat zeg ik vol overtuiging, om nog maar even terug te komen op mijn thema van gisteren, toen ik het had over het heilige kaartenhuis van overtuigingen. Ik weet niets.

Tot die conclusie kwam ik, naarmate ik mij steeds meer verdiepte in diverse onderwerpen. Met verdiepen bedoel ik écht de diepte in gaan. De diepzee van de wetenschap. De diepzee van je denkgeest, de diepzee van je hart. De diepzee van empathie. De diepzee van Liefde. Continue reading “Ik weet helemaal niets”

Het kaartenhuis van heilige overtuigingen

Ben jij gelovig?

We zijn allemaal gelovig. Ja, allemaal. We geloven heilig in onze overtuigingen en die verdedigen we alsof ons leven er vanaf hangt, en misschien is dat ook wel zo.

Je kan het ook wel een kaartenhuis noemen, of misschien is een Jengatoren een betere vergelijking. Jouw leven is opgebouwd uit je overtuigingen. Blokje voor blokje heb je ze op elkaar gestapeld. Regelmatig verwissel je er eentje, wanneer je inzichten over het onderwerp veranderen. Ligt er een beetje aan hoe rigide je bent of hoe overtuigd van je eigen gelijk. Continue reading “Het kaartenhuis van heilige overtuigingen”

Forgiveness is still

and quietly does nothing. … It merely looks, and waits, and judges not” (W-pII.1.4:1-3)

vergeven

En, hou jij al van jezelf?

I love me

Van jezelf houden, is je dat al gelukt? Misschien wel. Ik probeer het al zo’n twintig jaar. Na een aantal jaar kreeg ik heus wel door dat het niet zo wilde lukken. Sterker nog, het lukt me voor geen meter. Maar waarom is dat eigenlijk zo? Continue reading “En, hou jij al van jezelf?”

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑