Zoeken

Corine Gorter

Dicht Kunst

Recensie van ‘Red De Olifant!’

Red De Olifant! – Pieter Feller en Tiny Fisscher – Veltman Uitgevers – 144 blz’s

Als de kinderen van Fien Zonderling, Dorus en Dee, horen dat hun moeder haar kinderboekwinkel misschien moet sluiten, besluiten ze om haar te helpen. Tot overmaat van ramp komt de huurbaas, Roelof Baksteen langs om de huur flink te verhogen. Hij wil de winkel namelijk verhuren aan een hippe koffietent, dan kan hij er veel meer aan verdienen. Samen met opa bedenken Dorus en Dee een te gek plan, want ze willen helemaal niet weg uit de winkel en het huis. Opa vindt dat de kinderen een zielige mail moeten schrijven naar kinderboekenschrijvers. Zelf zal hij regelen dat prinses Valentien, die zelf ook boeken schrijft, de winkel feestelijk komt heropenen. Zullen de schrijvers en de prinses wel reageren op de geweldige ideeën die ze hebben bedacht?

Tot hun grote verbazing krijgen de kinderen echt reacties terug van schrijvers op hun zielige mails! Als moeder er nu maar niet achter komt dat ze een beetje hebben gejokt in die mails. Of misschien zelfs iets meer dan een beetje. De schrijvers zelf zijn erg enthousiast en willen heel graag de arme kinderen komen helpen. Zo komt Pol Frankenstein, de schrijver van Sliertje Vampiertje signeren in de winkel. Hij vertelt één van zijn griezelverhalen en tussendoor speelt hij ook nog op de saxofoon, terwijl hij ondertussen de hele tijd zijn zonnebril ophoudt. De vreselijke huisbaas heeft zelf ook een dochter die van lezen houdt, maar haar gierige vader heeft helemaal geen zin om geld uit te geven aan zoiets overbodigs als boeken. Als ze hoort dat haar vader ook nog de winkel failliet wil laten gaan, om er meer geld aan te verdienen, wordt ze vreselijk boos op hem en besluit haar onredelijke vader eens flink te laten schrikken. Maar of het allemaal genoeg zal zijn om de winkel te redden?

De illustraties en de cover zijn getekend door Natascha Stenvert. Zij heeft al vele boeken geïllustreerd zoals de serie over Kolletje, het meisje met de toversokken. Zowel Stenvert als Kolletje spelen een kleine rol in het verhaal! In het boek staan zwartwit-illustraties tussen de verhalen door, in Natascha’s kenmerkende stijl. De tekeningen passen uitstekend bij de doelgroep.

Het boek is ingedeeld in kleine hoofdstukken, wat handig is voor jongere kinderen. Zo kan je elke dag een spannend hoofdstuk lezen, alhoewel ik denk dat je vast meteen verder wil lezen! De verhalen zijn makkelijk te lezen en bovendien is het boek vlot geschreven en is er veel actie. Bovendien zijn de  verhalen erg grappig en staat het boek vol met hilarische namen. Het is leuk om te zien dat iedereen in het boek zich tot het uiterste inspant om de kinderboekwinkel te redden. Misschien kunnen we in het echte leven ook  wat vaker zulke acties bedenken om ervoor te zorgen dat unieke (kinder)boekwinkels blijven bestaan.

Mijn dochter Laila (11 jaar) over het boek: Ik vond het  een heel erg leuk boek, het was gewoon superleuk om te lezen. Het verhaal was spannend en het was ook best grappig. Meneer Baksteen is lekker knorrig en dat maakt hem zo grappig. Het is natuurlijk heel erg leuk dat zijn dochter hem voor de gek houdt. De voorkant van het boek is ook leuk waarop hij zo boos kijkt. Ik moest erg om zijn boze gezicht lachen.

Mijn recensie van: Clara het krantenmeisje

Clara het krantenmeisjeClara het krantenmeisje – Pieter Feller en Tiny Fisscher – illustraties: Natascha Blum-Stenvert – Droomvallei Uitgeverij – 249 blz’s

Clara is een meisje van twaalf dat in 1911 is begonnen aan een baantje als krantenmeisje. Toen haar vader overleed moest Clara noodgedwongen stoppen met school om te gaan werken, om haar moeder te helpen met het verdienen van de kost. In die tijd viel dat nog niet mee, de lonen waren niet hoog en uitkeringen waren er nog niet. Hierdoor konden veel kinderen, zoals Clara, hun school niet afmaken waardoor hun toekomstdromen vaak in duigen vielen. Clara wilde graag ontdekkingsreizigster worden, zou dat ooit gaan lukken nu ze moest gaan werken?

Clara is het eerste krantenmeisje van het land. Ze moet daardoor flink voor zichzelf opkomen en wordt vaak gepest door de andere jongens. Ook volwassenen doen niet al te aardig. Ze begint met kranten verkopen op het centraal station van Amsterdam en dat gaat haar behoorlijk goed af. Al snel krijgt ze een krantenwijk toebedeeld en moet ze met een zware tas kranten gaan bezorgen, terwijl de winter net begint. Haar vriendje Koos, waarmee ze al zó lang bevriend was laat haar vallen als een baksteen nu ze is gaan werken. Gelukkig leert ze weer heel andere mensen kennen en het lukt haar zelfs om af en toe wat extra’s te verdienen met het schrijven van stukjes voor de krant. Ook leert ze Sjaak kennen, een jongen die bestellingen rijdt op een bezorgfiets. Dat lijkt Clara ook wel wat: fietsen. Maar hoe kom je aan een dure fiets wanneer zelfs schoenen kopen al niet vanzelfsprekend is?

Alhoewel het eigenlijk een kinderboek is vond ik het als volwassene een heerlijk boek om te lezen. Het was zo leuk om te lezen over de tijd waarin mijn eigen overgrootouders zijn opgegroeid, die ik nog een behoorlijk lange tijd gekend heb als kind. Mijn overgrootouders woonden in een bovenwoning, net als Clara, en leefden erg eenvoudig en waren hardwerkende mensen. Ik zag dus steeds mijn eigen familieleden voor me en kon zo een beetje meekijken in hun levens. Voor kinderen is het boek erg leerzaam. Natuurlijk leren ze een stukje over de Nederlandse geschiedenis op een leuke manier, maar ze kunnen nu ook zien dat naar school mogen gaan helemaal niet zo vanzelfsprekend is, net als alle luxe waar we vandaag de dag zo aan gewend zijn geraakt dat het gewoon lijkt. In Clara’s tijd is het heel bijzonder om iets lekkers te eten bij de thee en om cadeautjes te krijgen met feestdagen zoals Sinterklaas en Kerstmis.

Zoals ik al vaker heb gezegd blijken Tiny Fisscher en Pieter Feller een uitstekend schrijversduo te zijn en weten ze steeds weer leuke kinderboeken te schrijven. Het boek is prima te lezen wanneer je deel een niet hebt gelezen. Bovendien wordt vooraan in het boek uitgelegd wat zich in het vorige deel afspeelde. Het boek is spannend, het taalgebruik is vlot, gebeurtenissen volgen elkaar snel op en je leeft helemaal mee met de dappere en eigenwijze Clara die zo hard moet werken en ondanks alle tegenslagen – en dat zijn er nogal wat in die tijd – haar koppie boven water weet te houden. Hier en daar sieren zwartwit illustraties het boek, die helemaal passen bij het nostalgische verhaal. Ik zou nog veel meer kunnen vertellen over het boek, want er gebeurt zoveel en het leest zo lekker weg, maar eigenlijk vind ik dat je de rest zelf maar moet ontdekken. Ik vind het jammer dat ik het alweer uit heb en hoop eerlijk gezegd dat het volgende deel snel komt!

Gedicht: Een brug.

Een brug.

 

Zijn hele leven lag in scherven aan zijn voeten

dat onmogelijk weer te lijmen was

Ze begonnen ieder een andere kant uit te lopen

geen van beiden keek om

 

Het zwijgen was te pijnlijk geworden

een handvol stilte verdween

in de diepte en verzonk

in drassige bodem

 

Ze realiseerde zich dat ze een klein hoekje

van zijn hart was gaan bewonen

waar oude zonden lange schaduwen wierpen

het was er te duister geweest

 

Mensen kunnen vergeten

al weet men niet wanneer precies

sommige wonden zijn moeilijk

en diep genoeg om in te verdrinken

 

In de morgen lag ze er doodstil bij

haar ogen gericht op de ledigheid

gedachten kwamen gewoon even langs

er was geen brug naar de overkant

 

die was er nooit geweest.

 

04-05-2019

Een heerlijk griezelboek voor herfstige dagen.

Meneer Victors vreselijke vertellingen – Pieter Feller en Tiny Fisscher – Veltman Uitgevers – illustraties: Mariëlla van de Beek – 158 blz’s

Wanneer het herfstvakantie is, verveelt Fabian zich vreselijk. Zijn vader moest op zakenreis, en zijn twee vrienden Stef en Aafke zijn op vakantie. Hij moet de vakantie doorbrengen met zijn stiefmoeder Katinka, maar die vindt hij eigenlijk helemaal niet zo leuk. Zijn moeder is overleden en Fabian heeft er nogal moeite mee dat Katinka zo anders is dan zijn eigen moeder en alles heeft veranderd in huis. Hij ontvlucht het huis en komt in de stad een vreemd winkeltje tegen, waar hij meneer Victor ontmoet. Meneer Victor houdt van het vertellen van verhalen, net als Fabians moeder vroeger. Om de tijd te doden besluit Fabian om nog even te blijven en te luisteren naar een verhaal van deze vreemde oude man. Meneer Victor blijkt een meesterlijk verteller te zijn en vertelt het ene spannende griezelverhaal na het andere. Zo helpt hij Fabian niet alleen om die saaie herfstvakantie door te komen, ondertussen helpen de bezoekjes Fabian ook om het beter te kunnen vinden met zijn stiefmoeder. Wanneer zijn vader eindelijk thuis is vertelt Fabian enthousiast over de eigenaardige man in de rommelwinkel, maar als hij zijn vader de winkel wil laten zien blijkt er iets vreemds aan de hand te zijn.

Het is het schrijversduo Fisscher en Feller wederom gelukt een prachtverhaal neer te zetten. Meneer Victors vreselijke vertellingen zijn heerlijk spannend en griezelig. Maar gelukkig niet van het type “ranzig griezelig” zoals sommige andere griezelboeken. Het boek had zelfs best een stuk dikker mogen zijn, wij hebben echt genoten van alle spannende verhalen en die herfstvakantie van Fabian duurde ons niet lang genoeg. Wat ik erg knap vind, is dat het boek meerdere lagen heeft. Het is in de eerste plaats gewoon een prachtig griezelboek, maar dit boek kan kinderen ook helpen bij het verwerken van een scheiding of rouwproces. Want hoe ga je eigenlijk om met een nieuwe stiefmoeder? Dat is, zoals Fabian ook zo mooi laat zien, echt zo makkelijk nog niet. Gelukkig weet meneer Victor hem op heel eenvoudige wijze een andere manier zien om ermee om te gaan.  

De illustraties van Mariëlla passen uitstekend  bij het verhaal. Ze zijn een beetje duister, maar niet té. De tekeningen sluiten goed aan bij de leeftijdscategorie voor dit boek. Ze zijn zorgvuldig getekend met veel details en uitgevoerd in zwart wit. Op de cover van het boek zit meneer Victor op een vreemde stoel die eigenlijk ook best wat griezelig is. De voorkant laat meteen zien dat het een boek is vol mysterie. De verhalen zijn geschikt om zelf te lezen, maar ik vind ze ook bijzonder geschikt om samen te lezen. Zelf las ik ze voor aan mijn dochter van tien en ik moet eerlijk bekennen dat ik als moeder ook enorm kon genieten van het boek. De verhalen waren voor ons precies lang genoeg om elke dag weer een nieuw spannend stuk te kunnen lezen, want wegleggen kan je het boek niet. Daarvoor zijn de verhalen van meneer Victor veel te spannend!
meneer victor

Een fijne dag.

Een fijne dag.

 

Dag na dag.

Voet voor voet.

Schuif ik door de dagen.

 

De klok tikt.

Tikt.

Tikt.

Ik lunch alweer alleen.

Een ekster houdt me zeer toevallig

gezelschap omdat hij net een bad neemt

op het dak van mijn schuur.

 

Opvliegende spetters. Dat is ons gesprek.

 

Ik zou hem willen danken

maar weg vliegt hij weer.

 

De kassière weet niet

dat ze de enige is die

ik af en toe spreek

 

‘Alstublieft.’

‘Dank u wel.’

‘Fijne dag!’

 

Het is alsof ik niks ben.

Een spook.

Een iets.

Verschrompeld tot een zielig hoopje

ooit mens

 

‘Hallo?’

‘Wie spreek ik?’

‘Wie?’

 

Verkeerd verbonden.

 

Ik ben nog steeds bang voor het donker.

De nachten duren me te lang.

En wanneer het dan eindelijk ochtend wordt

of eigenlijk helaas

ben ik wederom een nieuwe dag

 

eenzaam.

Eenzaam.

‘Fijne dag!’

‘Alstublieft.’

Tik.

Tik.

Tik.

 

En alleen.

Zaanse houten huisjes – gedicht

Zaanse houten huisjes

’s Avonds, als het stil en donker is in huis

is er iets dat wakker is.

Het spookt dan,

dwaalt door de gangen

en gaat op zoek.

 

Dan rinkelen de kopjes op het aanrecht.

Wordt een housewarmingparty in mijn keuken gevierd.

Het vrat mijn appie moestuintjes kaal,

die zo mooi stonden te groeien op de vensterbank.

Het betaalde met een brij keutels.

 

Ze rennen vliegensvlug,

als kleine, grijze aliens.

Klimmen langs mijn Star Wars gordijnen omhoog

en verdwijnen in het gat,

samen met de buizen van de verwarming

 

Heb je ze wel eens gezien?

Op mijn zolder wonen er minstens tien,

verscholen tussen de vloeren.

In Zaanse houten huisjes

wonen brutale Zaanse muisjes

Zaanse muisjes 

Corine Gorter, mei 2017

Tweede Zaanse Zomer Salon 2017

Ook dit jaar prijkt een schilderij van mij aan de muur van De Fabriek in Zaandijk.

Tweede Zaanse Zomer Salon

Op zaterdag 15 juli was de feestelijke opening. De expositie werd geopend door Hester Wandel. Zij hield een leuke toespraak waarbij ze ieder schilderij kort benoemde. Kon je toen niet? Niet getreurd, de schilderijen hangen er nog tot het eind van de zomervakantie en De Fabriek is een superleuke locatie aan het water! Kom dus gerust een keer langs.

Tweede Zaanse Zomer Salon

Ik Toon … zondag 18 juni

Afgelopen zondag, 18 juni 2017 mocht ik twee gedichten voordragen in de bieb aan de Westzijde te Zaandam. Een klein clubje mensen was bijeen gekomen om te luisteren naar de verhalen en gedichten die werden voorgedragen. Het was een knusse, kleine setting op een zonnige vaderdag.

Voor deze gelegenheid had ik een aantal nieuwe gedichten geschreven. Ze moesten natuurlijk passen bij de Zaanse geschiedenis, en aangezien ik van oorsprong Brabantse ben, had ik niet veel gedichten die over de Zaanstreek gaan. Ik besloot een paar nieuwe te schrijven. Eén daarvan is op mijn site te lezen: Klaproos.

De bedoeling was, dat de gedichten zouden gaan over de Zaanstreek, en dat ze zouden passen bij de verhalen die verteld werden. Eén van mijn gedichten gaat daarom over een heuse Zaanse piraat. De andere gaat over …. nee, dat verklap ik niet. Als je toch nieuwsgierig bent: mijn gedichten staan in een kleine bundel die is uitgegeven ter gelegenheid van Ik Toon, en die je tijdelijk krijgt wanneer je één van mijn kaartensets besteld. Voor deze bundel mocht ik ook enkele illustraties maken.

Na de verhalen en gedichten mochten de kinderen heerlijk knutselen aan de grote tafel. Het werd een dolle boel en de kinderen gingen blij naar huis met een extra cadeau voor papa. Al met al was het een erg geslaagde ochtend!

Ik Toon

Gedicht: Klaproos

klaproos

Klaproos

 

Je bent

gewoon

mooi

schitterend

rood

fier

fragiel

wiegend

wapperend

in wind

in regen

in felle zon

stevig geworteld

op schrale grond

het liefst

langs de weg

in de berm

naast braam

en brandnetel

in ’t veld

in mijn hart

tussen ’t gras

en onkruid

Je maakt

alles mooi

veel mooier

heel veel mooier

Je bent

gewoon zo

zo iel

en teder

Klaproos

Je bent

gewoon zo

broos

Corine Gorter, mei 2017

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑